Unutmanın acısı, ayrılığın acısından farklı. Ayrılık hüzne yakın, unutmak kasvete. Yani birini er geç unutmaya mahkum olduğunu bilmenin kasvetinden bahsediyorum. Belki de neden bahsettiğimi bilmiyorum, sadece üzülüyorum, vasıfsız keder...Başlarken bilmiyor muydum saçma sapan bir ilişki olacağını? Tabi ki biliyordum. Ama aciz kişiliğim burada bir kez daha öne çıkıp pişmanlığı yaşamamak için bu tercihi yapmama zorladı beni. Belki hiç başlamasam şuan bu durumda olmayacaktım. Ama şundan eminim ki başlamadığım için pişmanlık duyardım. Şuan mutlu muyum, mutluyum. Ne var ki o hırçın saçları hep yüzüme savruluyor. Yüzüne her baktığımda pişmanlık, bir eski yara gibi hala kımıldayıp duruyor sol tarafımda. Biliyorum ona doyabilsem böyle kavga edip durmazdım yüreğimle. Ama bu sevdayı sen yıktın, sen öldürdün o hoyrat ellerinle. Eğer 17 yaşında ve çok yalnızsanız, varsa unutamadıklarınız veya pişmanlıklarınız, kalmadıysa eğer bir şeye inancınız. Bu Dünya sizin için çok boktan...
18 Eylül 2014 Perşembe
Yalnızlık
Bilgisayarın başına geçerken düşündüm. Gerçekten bir kaç kişi bile okuyacak olsa, dinlemeye değer bir adam mıydım? Yoksa insanlara söyleyemediklerini burada şiirlerle anlatan bir korkak mı? Mutlumu oluyordum birilerine şiirler yazarken? Yoksa sadece yalnızlığımı mı biraz olsun gideriyordum? İnanın şu iki aylık sürede sadece okudum. İçime kapandım. Neden bilmiyorum bir güç her şeyden soğuttu beni. Bilgisayar oyunlarına bağımlı birisinin, klavyesini toz tutmuş görmek güç bir durum. Belki hayatımın merkezi haline getirdiğim kadın böyle yaptı beni. Belki sadece okumayı, çok fazla okumayı özledim. Siz hiç sevilmeyi sevmeyen kadın gördünüz mü? Beni kimsenin sevmesini istemiyorum diyen. Ben onun saçlarına papatyadan taçlar yapacakken, dikenden hoşçakallar tercih etti. Hiç birisinden sevgi dilendiniz mi? Dudaklarından dökülecek 2 kelime için her şeyi yapacak kadar aciz oldunuz mu? Gururlu insanlar bunları yapamaz. Ama emin olun yaşadığım yalnızlığın ölçütünü bilseydiniz, beni daha iyi anlardınız. En zoru da unutmaya çalışmak. Unutmayı 'Emrah Serbes'`in 'Erken Kaybedenler' kitabından anlatalım
Kaydol:
Yorumlar (Atom)